Yoksul izle (1986)

yaman okay ve üstad kemal sunaldan işhanı içerisindeki çeşitli hayatların birbirlerine olan etkileri üzerine başarılı bir yapım...yoksul bize 3 çay - çay yok bok için repliği ile beni gülümseten bir yapım...kemal sunal ustanın bence kalburüstü filmlerinden biri ama gerekli değeri bence görmedi,belki de filmin dram havası ustanın üzerine cuk oturan güldürü kostümüyle bağdaşmadığı içindir...zeki demirkubuz ustayı da kısacık görmek değişikti...

Kemal Sunalın benim için vasat filmlerindendir!... Yaman Okayın elemanını ezen patron rolü filmde benim favorim. Erken göçtü bu dünyadan, büyük oyuncuydu rahmetli... Şaban için ortalama ama Türk sineması için iyi bir filmdir.

Yaman Oktaya bu filmde uyuz olmuştum, ne itici bir işveren idi çay ocağı olsa dahi.. Modern dünyada işyerindeki baskıya Mobbing sinir olduğum bir kelime psikolojik baskı değil elin gavurun güzelimiz Türkçemizi esir alan kelimelerden birisi.. Baskıyı her an uyguluyor, sonra Rahmetli ayrılma fikirleri ve gönülsüz çalışma hatta işi ileri götürüp bırakma noktasına gelince hiç unutamadığım repliklerden birisi ile binde sıfır virgül bilmem kaç ile ortak değil misin lan sen bu iş yerine deyip Rahmetlinin gazını alıyordu..80ler gerçekten bambaşka idi, yaşayanlar bu seneleri hep özlem ile anar, benim içinde gerçekten öyle idi.. Çok zengin değildik ama mutluyduk.. Kemal Sunalın az bilinin filmlerinden birisi..

Gerçek bir film, gerçek bir öykü ve de gerçeğin ötesi oyunculuklar... Sadece rahmetli Kemal abimiz, büyük aktör Kemal Sunal değil, eşsiz karakter oyuncumuz rahmetli Yaman Okay da değil, Şehnaz Dilan bile bu filmde gereğini fazlasıyla yerine getirmiştir... Ama arka plana bakarsak... Umur Bugay ve Zeki Ökten... Ne denebilir ki? Bir şey denemez tabi ki... Öyle ki figürandan bozma oyunculuğu ile büyük yönetmen Zeki Demirkubuz abimiz de bu benzersiz yapıta katkı sağlamıştır... Daha sayamasam da, sayamadıklarımın çok ama çok ötesinde, çok büyük bir filmdir "Yoksul"... Yani şöyle diyeyim... Ah yönetmen olsam... Hababam Sınıfı serisinin ilk filmi sonrasında çekmek istediğim tek, belki de gerçekten "tek" filmdir... (Evet, Kapıcılar Kralı ve Çöpçüler Kralı filmleri de var ama...)

Düşünsenize darbe olmuş, ülke allak bullak, ekonomik - siyasi durumlar karmaşada, liberalizm adı altında fırsatçılık her yerde kol geziyor, insanlar geçim kaygısıyla birbirine düşmüş, insanlık ölmek üzere. Ve bunların hepsini bir handa geçen 1 saat 17 dakikalık filmde en gerçekçi biçimde görüyorsunuz...

Kemal Sunalın değeri bilinmeyen en özel filmlerinden biri kesinlikle. Bu filme vasat demek gerçekten akıl alır gibi değil. Tek mekan filmi olarak da niteleyebiliriz filmi ve bu anlamda da oldukça farklı zaten yerli filmlerimizi düşünürsek. Tek mekana sığdırılmış onlarca karakter ve onların hikayeleri var. İnsan izlerken adeta o pasajda hissediyor kendini. Film boyunca hemen hemen herkese bir şekilde değiniliyor ve az çok bir şekilde tanıyoruz onları. Klasik komik Kemal Sunal filmlerinden olmadığı için değeri bilinmiyor kesinlikle. Ama bazen gülmekten başka şeylere de ihtiyaç duyuyor insan. Bu film de tam olarak komedi dışındaki diğer unsurlara yöneliyor. Oldukça doyurucu bir film. Ne zaman izlesem hala ilk zaman izlediğim heyecanı yaşıyorum. Kolay kolay çıkmıyor böyle filmler. Kıymetini bilin bence.